Kwibus eet veel sneeuw in de kattenhemel

In de eerste week van februari 2021 was de aarde zo wit als de lucht in Nederland en de lucht zo wit als de aarde. Tuinen, straten, wegen, pleinen, bomen, daken, auto’s, fietsen en harten waren bedekt met een laagje wit. Wit is betoverend. Het wit lijkt net een grote deken die uit de lucht is gevallen, om mensen, bomen en straten te verwarmen in deze kou. Ondanks de coronamaatregelen lokt de sneeuw iedereen naar buiten. Jong en oud, man

Lees verder

Toen mijn leven als een cadeautje werd

Volkskrant-journalist Fokke Obbema maakte een interviewreeks over de zin van het leven. Aan het eind van zijn serie, die vorig jaar verscheen in de krant, riep hij lezers op om een ‘zelfinterview’ te schrijven met als belangrijkste vraag ‘Wat is de zin van ons leven?’. Saeed Al-Gariri nam de uitdaging aan en schreef een bespiegeling over zijn eigen leven en de lessen die hij leerde. Midden jaren zeventig, toen ik zestien was, las ik “De vrouw en de sekse” door

Lees verder

De ontkenning bevestigt het dichterlijk spel

Onlangs verscheen bij Uitgeverij Jurgen Maas 'Geloof me niet als ik vertel over de oorlog', de nieuwe bundel van de Palestijnse dichteres Asmaa Azaizeh (1985). Nisreen Mbarki verzorgde de vertaling van het Arabisch naar het Nederlands.   Heeft de dichteres naar Fjodor Dostojevski gekeken, die in de meeste van zijn grote werken een vraag stelde die nog steeds tussen hemel en aarde hangt: redt schoonheid de wereld? Zij gelooft dat poëzie de wereld zal veranderen door haar eigen esthetische oorlog te

Lees verder

Mijn speciale plek in Amsterdam

Beeld: Mona van den Berg   Fluisterend water Wanneer ik me nostalgisch voel, ga ik naar een café langs een van de grachten naast de oude, door fluisterend water omgeven grachtenpanden in Amsterdam. Daar herinner ik me mijn vrienden en onze prettige avonden in de open cafés met lekkere thee aan de zee in Mukalla, een mooie stad en zeehaven die aan de oevers van de Arabische Zee ligt. De kleine details \Onze relatie met plekken heeft een sentimentele en

Lees verder

Literaire schipbreukelingen

Over Arabische literatuur is niet veel bekend in het Westen. Dit is te wijten aan verschillende redenen, waaronder het gebrek aan acceptabele vertalingen. Oriëntalisten, met name in de context van de vergelijkende literatuurwetenschap, houden zich er al wel langere tijd mee bezig, maar de belangstelling van het westerse publiek is nog steeds zeer beperkt. Gedurende de laatste vier decennia waren we getuige van een grote migratie van Arabische schrijvers en denkers, vanwege politieke vervolging, de onmogelijkheid om in de schaduw

Lees verder

De Nederlandse letter ‘G’ door de ogen van een Arabische dichter

Eén van de vreemdste geluiden in de Nederlandse taal is de letter G, die je in veel woorden terug kunt horen; van de vroege ochtend tot middernacht. Dagelijks hoor je: “Goedemorgen, goedemiddag, graag gedaan, ja graag, dag en doeg”. In een eerder artikel vertelde ik dat ik in het AZC ‘een nieuw mens’ werd. Niemand die me kende. Ik werd aangesproken met mijn voornaam Saeed, maar zonder achternaam, zonder welke titel – zoals bijvoorbeeld hoogleraar – dan ook. Dus ik

Lees verder

Toen Hadramaut nog geen Jemen was

Waar ben ik echt geboren? “Bent u echt in Jemen geboren, meneer?” De medewerkster in het stadhuis van Amsterdam vroeg het mij. Haar vraag verraste me. Waarom twijfelde zij aan mijn persoonlijke gegevens? “Kijk dan naar mijn paspoort, alstublieft”, zei ik. Zij zei: “Nou! Maar bent u echt in Zuid-Jemen geboren, zoals het in het rapport is opgeschreven?” “Ja, dat klopt”. “Dat is raar, meneer”, zei ze, en zij voegde eraan toe: “U bent in 1962 geboren, maar er was

Lees verder